പലപ്പോഴും മതപരവും, സാമൂഹ്യവുമായ യാഥാസ്ഥികത്തെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന മുഖ്യധാരാ മലയാള സിനിമയിലെ പാതിവെന്ത നവതരംഗത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യാസപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന ഒരു നല്ല സിനിമയാണ് സുലൈഖ മൻസിൽ. സമൂഹത്തിൽ ഇപ്പൊഴും നിലനിൽക്കുന്ന യാഥാസ്ഥിത-പിന്തിരിപ്പൻ മനോഭാവത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന, പുരോഗമനാത്മക ചിന്തകളുള്ള, മാറുന്ന ലോകത്തെ കാണുന്ന, അതിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന, തല്ലുമാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെടാത്ത യുവത്വത്തെ, അവർ നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധികളെ ഒരു നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ മാത്രം ഇപ്പോഴും ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട , 'സാധാരണ'മായ
arranged marriage- ന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്വാഭാവികമായും യാഥാർത്ഥ്യ ബോധത്തോടെയും അവതരിപ്പിക്കുന്നു. വിവാഹം കഴിക്കാൻ പോകുന്നവർ ആദ്യമായി ഒന്നു മനസ്സുതുറന്നു സംസാരിക്കാൻ പോലും യാഥാസ്ഥികതയുടെ മതിൽക്കെട്ട് ചാടിക്കടക്കേണ്ട, നാട്ടുക്കൂട്ടത്തിന്റെ കളിയാക്കലുകൾ ഭയക്കേണ്ട, മാറ്റേണ്ട ചട്ടങ്ങളെ, സമൂഹത്തിന്റെ ചിന്താഗതിയെ, വീട്ടുകാർ നിശ്ചയിക്കുന്ന വിവാഹങ്ങളിൽ യാഥാസ്ഥിതികമായ ആചാരങ്ങൾക്കപ്പുറം വിവാഹം കഴിക്കുന്നവർക്ക് എത്ര അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്, അതു മതിയോ, അതെങ്ങനെ മാറണം എന്നൊക്കെ ചിന്തിക്കാൻ വക നൽകുന്ന ചിത്രം. subtle ആയി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ സാമൂഹ്യ വിമർശനങ്ങളെ ഒരുകാലത്ത് മലയാള സംഗീത രംഗത്ത് ഏറ്റവും പ്രചാരം ഉണ്ടായിരുന്ന ആൽബം പാട്ടുകൾക്കുള്ള ഒരു tribute ആയ ടൈറ്റിൽ സോങ്ങ് ഉൾപ്പെടെ മനോഹരമായ ഗാനങ്ങളും, ചിത്രീകരണവും, ഒഴുക്കമുള്ള എഡിറ്റിംഗും നല്ലൊരു സിനിമാക്കാഴ്ചയ്ക്ക് ഉള്ളിലാണ് സംവിധായകൻ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് എടുത്തു പറയണം.
അഷ്റഫ് ഹംസയ്ക്കും ചിത്രത്തിന്റെ മറ്റ് അണിയറ പ്രവർത്തകർക്കും അഭിനന്ദങ്ങൾ.

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ
മടിച്ചു നില്ക്കാതെ കടന്നു വരൂ; ഘോരഘോരമായ വിമര്ശന പീരങ്കികള് എടുത്തു പ്രയോഗിക്കൂ....