മനുഷ്യരെ കുറ്റിക്കു ചുറ്റും കറങ്ങുന്ന ജീവികളെപ്പോലെ സ്വാതന്ത്രരാക്കാതെ കെട്ടിയിടാൻ ക്യാപിറ്റലിസം ഉപയോഗിക്കുന്ന കയറാണ് 'കടം'. ഇത് പ്രതികരണശേഷി ചോർത്തി മനുഷ്യരെ 'അനുസരണാ ശീലമുള്ള പൗരന്മാരാക്കി' മാറ്റുന്നു. ഒരു വീട് വെക്കുമ്പോഴോ, ഒരു ചെറിയ ബിസിനസ് തുടങ്ങുമ്പോഴോ, ഒരു കോളേജ് ഡിഗ്രി എടുക്കുമ്പോഴോപോലും കടം എടുക്കേണ്ടി വരുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യരെ പിന്നീട് സ്വതന്ത്രരാവാൻ അനുവദിക്കാതെ കെട്ടിയിടുന്നത് ഈ കടങ്ങളാണ്. ക്യാപിറ്റലിസ്റ്റ് രാജ്യമായ ദക്ഷിണകൊറിയയിൽ 50%-ലേറെ കുടുംബങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചടക്കാനാവാത്ത കടങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നാണ് കണക്ക്. കടങ്ങളിലൂടെ ക്യാപിറ്റലിസം ജനതയെ എങ്ങനെ വലിച്ചു മുറുക്കുന്നു എന്നുകാണിക്കുന്ന സീരിസാണ് നെറ്റ്ഫ്ലിക്സിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽപേർ കണ്ട സീരിസായ 'Squid Games'.
കടക്കെണിയിൽ പെട്ട 456 പേരെ ഏജന്റുമാർ വമ്പൻ പ്രൈസ് മണിയുള്ള, രഹസ്യസങ്കേതത്തിൽ നടക്കുന്ന ഒരു ഗെയ്മിനായി റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്നു. തൊഴില്ലായ്മ, ഫാക്ടറികളിൽ തൊഴിലാളികളെ പിരിച്ചുവിട്ടത് കാരണമുണ്ടായ തൊഴിൽ നഷ്ടവും കുടുംബത്തിന്റെ തകർച്ചയും, നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഇല്ലാതായ സ്റ്റോക്ക് മാർക്കറ്റിലെ ചൂതാട്ടങ്ങൾ, അഭയാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന ചൂഷണങ്ങൾ ഒക്കെയാണ് ഇവരെ കടക്കാരാക്കിയത്. 'Green Light, Red Light' എന്ന കുട്ടികൾ കളിക്കാറുള്ള കളിയാണ് ആദ്യറൗണ്ട്. അതിൽത്തന്നെ കളിയുടെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കാനാകാത്ത പകുതിയിലേറെ പേരെ വെടിവെച്ചു കൊല്ലുന്നു. ഇതിൽ ഞെട്ടിയ കളിക്കാർ ഭൂരിപക്ഷം പേർ ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ കളി നിർത്തണമെന്ന clause ഉപയോഗിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് നടക്കുന്ന വോട്ടിങ്ങിൽ ഒറ്റ വോട്ടിന് കളി നിർത്തണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നവർ വിജയിക്കുന്നു. തുടർന്ന് പുറത്ത് എത്തുന്നവർ പുറത്തുള്ള ജീവിതത്തെക്കാൾ ഭേദം ജീവനും മരണത്തിനും ഇടയിലുള്ള സ്ക്വിഡ് ഗെയ്മാണ് എന്ന് തോന്നി തിരിച്ചു വന്ന് ഗെയിം തുടരുന്നു. ക്യാപിറ്റലിസ്റ്റ് വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് നല്ല ജീവിതം ലഭിക്കുക എത്രത്തോളം അസാധ്യമാണ് എന്ന് തെളിയിക്കുന്നതാണ് ഈ തിരിച്ചു പോക്ക്.
കൊറിയയിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നതായല്ല Squid Game-നെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇത് സ്പോണ്സർ ചെയ്യുന്നതും, ആസ്വദിക്കുന്നതും, മനുഷ്യജീവിതങ്ങളെ ചൂതാട്ടത്തിനുള്ള വേദിയാക്കുന്നതും വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന സമ്പന്നരാണ്. ആഗോള ക്യാപിറ്റലിസ്റ്റ് സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ എത്തിച്ചേർന്ന നിന്ദ്യമായ അവസ്ഥയെ ഇതിലും കൃത്യമായി വരച്ചുകാട്ടാൻ കഴിയുമോ എന്ന് സംശയമാണ്. സമ്പന്നൻ ആവാം എന്ന സ്വപ്നം നൽകി അവർ സാധാരണ മനുഷ്യരെ തമ്മിലടിപ്പിക്കുന്നു. പരസ്പരം ചതിക്കുമ്പോൾ, കൊല്ലുമ്പോൾ, സ്വാർത്ഥതയെ പുൽകുമ്പോൾ ജനങ്ങളുടെ തലക്കുമുകളിൽ തൂങ്ങുന്ന Prize Money വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് പുറത്ത് കടക്കാൻ അവർ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ ആശ്രയിക്കുന്നു, വോട്ടു ചെയ്യുന്നു. പക്ഷെ അവിടെ വിജയിക്കുമ്പോഴും അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നത് അതിലും വലിയ പരാജയങ്ങളാണ്. ഇത് മുന്നിൽ കണ്ടാണ് അവരെ വോട്ടു ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കുന്നത് പോലും. ഈ ഗെയിം ഇന്ന് തുടങ്ങിയതല്ലെന്നും, ഉടനെ അവസാനിക്കാൻ പോകുന്നില്ല എന്നും പറഞ്ഞു വെക്കുന്നു. അതിജീവിക്കാൻ ഒന്നിച്ചു നിൽക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം വിവരിക്കുന്നു. ആ കൂട്ടായ്മകളെ കളിയുടെ നിയമങ്ങൾ എങ്ങനെ തകർക്കുന്നു എന്നും കാണിക്കുന്നു. ആ നിയമങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് ഒന്നിച്ചു നിൽക്കാൻ പ്രാപ്തർ ആവാത്തിടത്തോളം വിജയം അപ്രാപ്യമാണ് എന്നും കാണിക്കുന്നു. സ്വാർത്ഥത നൽകുന്ന വിജയങ്ങൾ ആത്യന്തികമായി പരാജയങ്ങൾ ആണ് എന്നും തെളിയിക്കുന്നു. ഉത്തരകൊറിയയിൽ നിന്നും ക്യാപിറ്റലിസ്റ്റ് വ്യവസ്ഥയിൽ പ്രതീക്ഷ അർപ്പിച്ചു ദക്ഷിണ കൊറിയയിലേക്ക് കുടിയേറിയവർക്ക് ആ പ്രതീക്ഷ എത്ര വലിയ മിഥ്യ ആയിരുന്നു എന്നും തെളിയിക്കുന്നു. കൊറിയയിലെ കുടുംബങ്ങളുടെ കടത്തിന്റെ വ്യാപ്തി അവസാന എപ്പിസോഡിൽ പറഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ട്.
സീരിസിന്റെ സൃഷ്ടാവായ Hwang Dong-hyuk സ്വന്തം ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും, ദക്ഷിണ കൊറിയയിൽ നിലനിൽക്കുക വർഗ്ഗ വിവേചനങ്ങളുമാണ് സീരിസിന് ആധാരമാക്കിയത്. തിരക്കഥയുമായി 10 വർഷത്തോളം അദ്ദേഹം നിർമ്മാതാക്കളെ തേടി അലഞ്ഞ ശേഷമാണ് Netflix സീരീസ് ഏറ്റെടുക്കുന്നത്. 14 കോടിയിലേറെ പേരാണ് റിലീസ് ആയി ഒരുമാസത്തിനുള്ളിൽ ഇത് കണ്ടത്. സ്ട്രീമിംഗ് ഭീമനായ Netflix -ന് അരക്കോടിയിലേറെ പുതിയ സബ്സ്ക്രൈബേഴ്സിനെയാണ് ഈ സീരീസ് നൽകിയത്. ക്യാപിറ്റലിസത്തെ തൂക്കിലേറ്റാനുള്ള കയറും ക്യാപിറ്റലിസം നമുക്ക് വിറ്റ് കാശാക്കുമെന്നാണല്ലോ ലെനിൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
കൊറിയയിൽ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന ഒരു തൊഴിലാളി സമരത്തിലും സ്ക്വിഡ് ഗെയിംസിലെ ഗാർഡുമാരുടെ വേഷത്തിൽ സമരക്കാർ തങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തുന്ന വ്യവസ്ഥയെ പ്രതീകാത്മകമായി കാണിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ സീരിസിന് ആഗോള തലത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന പിന്തുണയോടെ ഒരു കാരണം നിലനിൽക്കുന്ന ക്യാപിറ്റലിസ്റ്റ് വ്യവസ്ഥയോടുള്ള പ്രതിഷേധമാണ്.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ
മടിച്ചു നില്ക്കാതെ കടന്നു വരൂ; ഘോരഘോരമായ വിമര്ശന പീരങ്കികള് എടുത്തു പ്രയോഗിക്കൂ....